Η σωστή χρήση παραπομπών και βιβλιογραφικών αναφορών αποτελεί βασικό στοιχείο κάθε ακαδημαϊκής εργασίας. Οι παραπομπές δεν χρησιμοποιούνται μόνο για την αποφυγή της λογοκλοπής, αλλά και για να τεκμηριώσουν την ανάλυση και τα επιχειρήματα του φοιτητή. Στην ακαδημαϊκή γραφή υπάρχουν διαφορετικά συστήματα παραπομπών, τα οποία πρέπει να εφαρμόζονται με συνέπεια σε ολόκληρη την εργασία.
Τα τρία βασικά συστήματα παραπομπών: APA, Harvard και Oxford
Στην ακαδημαϊκή γραφή έχουν επικρατήσει τρία βασικά συστήματα παραπομπών και βιβλιογραφικών αναφορών: APA, Harvard και Oxford. Κάθε σύστημα ακολουθεί διαφορετική λογική παρουσίασης των πηγών και χρησιμοποιείται ανάλογα με το επιστημονικό πεδίο και τις οδηγίες του ιδρύματος ή του μαθήματος.
1️⃣ Σύστημα APA (American Psychological Association)
Το σύστημα APA ανήκει στην κατηγορία Συγγραφέας–Χρονολογία (Author–Date) και χρησιμοποιείται κυρίως στις κοινωνικές επιστήμες.
Βασική λογική
Οι παραπομπές ενσωματώνονται μέσα στο κείμενο, σε παρενθέσεις, και περιλαμβάνουν:
-
επώνυμο συγγραφέα
-
έτος έκδοσης
-
αριθμό σελίδας (όταν υπάρχει συγκεκριμένο απόσπασμα)
Παράδειγμα εντός κειμένου
(Eco, 1994, p. 128)
Βιβλιογραφία (τέλος εργασίας)
Η πλήρης βιβλιογραφική αναφορά δίνεται στο τέλος της εργασίας, με αυστηρά καθορισμένη μορφή.
Χαρακτηριστικά
-
Δεν χρησιμοποιεί υποσημειώσεις για βιβλιογραφία
-
Απαιτεί απόλυτη συνέπεια στη μορφή
-
Δίνει έμφαση στο έτος έκδοσης
Πού χρησιμοποιείται
-
ψυχολογία
-
κοινωνιολογία
-
εκπαίδευση
-
οικονομικά
-
διοίκηση
2️⃣ Σύστημα Harvard
Το σύστημα Harvard είναι επίσης Συγγραφέας–Χρονολογία, αλλά πιο ευέλικτο από το APA. Δεν υπάρχει ένας επίσημος “φορέας”, γεγονός που οδηγεί σε μικρές παραλλαγές.
Βασική λογική
Η παραπομπή γίνεται εντός του κειμένου, συνήθως ως εξής:
(Eco 1994: 128)
Βιβλιογραφία
Στο τέλος της εργασίας παρατίθεται πλήρης βιβλιογραφία, ταξινομημένη αλφαβητικά.
Χαρακτηριστικά
-
Παρόμοιο με το APA, αλλά λιγότερο αυστηρό
-
Δεν χρησιμοποιεί υποσημειώσεις για βιβλιογραφία
-
Καθαρή και απλή παρουσίαση
Πού χρησιμοποιείται
-
ανθρωπιστικές επιστήμες
-
κοινωνικές επιστήμες
-
οικονομική ιστορία
-
διεπιστημονικές εργασίες
3️⃣ Σύστημα Oxford (Notes System)
Το σύστημα Oxford ανήκει στην κατηγορία Υποσημειώσεων (Notes system) και βασίζεται στη χρήση υποσημειώσεων ή τελικών σημειώσεων.
Βασική λογική
Κάθε παραπομπή δηλώνεται με αριθμό στο κείμενο και αναλύεται σε υποσημείωση στο κάτω μέρος της σελίδας ή στο τέλος της εργασίας.
Παράδειγμα υποσημείωσης
Umberto Eco, Πώς γίνεται μια διπλωματική εργασία;, Νήσος, Αθήνα 1994, σ. 128.
Χαρακτηριστικά
-
Οι παραπομπές δεν διακόπτουν τη ροή του κειμένου
-
Επιτρέπει εκτενέστερα σχόλια στις σημειώσεις
-
Θεωρείται πιο «κλασικό» και ιστορικό σύστημα
Πού χρησιμοποιείται
-
ιστορία
-
φιλολογία
-
φιλοσοφία
-
νομικές σπουδές
Πηγές από το διαδίκτυο
Για διαδικτυακές πηγές αναφέρουμε:
-
συγγραφέα (αν υπάρχει),
-
τίτλο άρθρου σε εισαγωγικά,
-
τίτλο ιστοτόπου,
-
πλήρη ηλεκτρονική διεύθυνση (URL).
Παράδειγμα:
«Feudalism», Wikipedia, http://en.wikipedia.org/wiki/Feudalism
Κανόνες χρήσης παραθεμάτων
Η χρήση παραθεμάτων πρέπει να γίνεται με φειδώ. Η υπερβολική παράθεση αυτούσιων αποσπασμάτων οδηγεί σε εργασία χωρίς προσωπική επεξεργασία.
Τα παραθέματα:
-
δηλώνονται με εισαγωγικά ή με ξεχωριστή παράγραφο,
-
συνοδεύονται πάντα από σαφή παραπομπή,
-
αποδίδονται πιστά, χωρίς αλλοιώσεις.
Τυχόν παραλείψεις δηλώνονται με αποσιωπητικά (...), ενώ κάθε παρέμβαση του φοιτητή σημειώνεται μέσα σε παρενθέσεις ή αγκύλες.
⚠️ Προσοχή: Η χρήση παραθεμάτων χωρίς σαφή αναφορά στην πηγή συνιστά λογοκλοπή και εντοπίζεται από συστήματα όπως το Turnitin.
Συμπεράσματα
Οι παραπομπές και η βιβλιογραφία δεν αποτελούν τυπική υποχρέωση, αλλά βασικό στοιχείο της ακαδημαϊκής γραφής. Η σωστή και συνεπής εφαρμογή τους ενισχύει την αξιοπιστία της εργασίας και προστατεύει τον φοιτητή από φαινόμενα λογοκλοπής. Η κατανόηση των βασικών συστημάτων παραπομπών αποτελεί αναγκαία δεξιότητα για κάθε προπτυχιακό φοιτητή.
